In dit onderdeel leest u hoe het plan om de slachtoffers opnieuw in de duinen te begraven zich ontwikkelde en hoe het terrein voor de begraafplaats werd verworven. Klik op uw keuze:

De eerste aanzet
Wensen van de nabestaanden
Begraafplaats in de duinen
Eigendomsoverdracht

Wensen van de nabestaanden
Onder de nabestaanden bestonden verschillende wensen over de definitieve rustplaats van hun familieleden en vrienden. Die varieerden van de plek waarop de slachtoffers gefusilleerd waren tot de woonplaats waar zij vandaan kwamen. De motieven daarvoor waren even divers. Sommige nabestaanden gaven de voorkeur aan de eigen woonplaats, omdat men dan het graf regelmatig kon bezoeken. Anderen lieten weten dat het slachtoffer had aangegeven gecremeerd te willen worden. Soms bestond de uitdrukkelijke wens om familieleden en vrienden tezamen te begraven, zoals onder andere het geval was bij de broers Post, de broers Ruys, de broers Prins, de broers en neef Boissevain, vader en zoon Verkuijl en de vrienden Frits Smit en Arie Stramrood die, zo schreef vader Stramrood, ‘altijd bij elkaar en onafscheidelijk’ waren. Ook bij de nabestaanden van verzetshelden die hadden samengewerkt of uit dezelfde regio kwamen, bestond deze wens. Bijvoorbeeld voor Paul Guermonprez, Johan Limpers en Gerrit van der Veen, of de slachtoffers uit Anna Paulowna en Den Helder, die samen waren gefusilleerd.