Na de opening in 1945 vonden er nog herbegrafenissen plaats. Niet alle verzoeken werden ingewilligd.
Klik op uw keuze:

Slachtoffers van elders
'Sluiting' van de Eerebegraafplaats
Herbegrafenissen 1946-1955
Afwijzingen en verplaatsingen
Het verstrooien van as

Slachtoffers van elders
Met de begrafenis van Hannie Schaft op 27 november 1945 waren alle slachtoffers herbegraven die in de duinen waren gevonden en die op de Eerebegraafplaats zouden worden bijgezet. Toch was zij niet de laatste die er zou worden begraven.
Op 19 december werden nog dertien mannen gezamenlijk in één grafvak herbegraven. Zij waren op 5 februari 1943 op de Leusderheide gefusilleerd en daar begraven in een massagraf dat in oktober 1945 werd gevonden.

Kort daarna kwamen meer verzoeken om herbegrafenis op de Eerebegraafplaats. Zo verzocht A.H. Goldberg, directeur van drinkwaterleidingbedrijf De Tien Gemeenten, in december 1945 om zijn zoon Adriaan te mogen herbegraven. Adriaan Goldberg was in mei 1944 in Brussel gefusilleerd. En enkele weken later verzocht de Communistische Partij Nederland om de gefusilleerde verzetsmannen J. Hissink, J. Hoogendoorn, J. Zeeuw en J. van der Zwaag te mogen bijzetten. Aan het herbegraven van slachtoffers van elders moest echter een eind komen, omdat de ruimte op de Eerebegraafplaats nu eenmaal niet onbeperkt was en men de plannen van Holt en Komter niet meer wilde wijzigen. Maar toch zouden er nog diverse herbegrafenissen plaatsvinden.