Na de opening in 1945 vonden er nog herbegrafenissen plaats. Niet alle verzoeken werden ingewilligd.
Klik op uw keuze:

Slachtoffers van elders
'Sluiting' van de Eerebegraafplaats
Herbegrafenissen 1946-1955
Afwijzingen en verplaatsingen
Het verstrooien van as

‘Sluiting’ van de Eerebegraafplaats
In februari 1946 verklaarde het bestuur van de Stichting vast te willen houden aan de oorspronkelijke gedachte om alleen de slachtoffers te begraven die in de duinen waren gevonden. De slachtoffers die in november en december 1945 waren herbegraven, waren alleen maar bijgezet ‘doordat nog enige ruimte in de hof beschikbaar was (...) Om louter technische redenen [moest] helaas een grens getrokken worden.’ Maar in maart 1946 kwam men hierop terug, omdat men niet alle verzoeken tot herbegraven kon afwijzen ‘zonder bepaaldelijk in hooge mate onbillijk te zijn’.

Nog diezelfde maand werd Goldberg medegedeeld dat het bestuur voor zijn verzoek ‘een uitzondering [gemeend had] te moeten maken, daar het gelooft in de geest te handelen van het Nederlandse volk wanneer het mede alles er toe bijdraagt dat de lichamen van hen, die het hoogste offer brachten in de strijd voor ons land, zoveel mogelijk komen te rusten in vaderlandse grond’. En de Communistische Partij Nederland kreeg te horen dat de plannen zo waren gewijzigd, dat de begraafplaats met zeventig graven zou worden uitgebreid.