Het plan van de architecten Gerard Holt en Auke Komter was in augustus 1945 goedgekeurd. In de periode erna werd het verder uitgewerkt. Klik op uw keuze:

Discussie rond het eerste schetsontwerp
Maulbronner zandsteen
Klachten uit de samenleving
Het logboek van Ten Hoope
Nationaal verzetsmonument
Een sober voltooiingsplan
Gedenkstenen in de duinen

Klachten uit de samenleving
In de loop van 1946 ontving het bestuur van de Stichting – dat inmiddels de plaats van het voorlopig Comité had ingenomen – steeds vaker protesten uit de samenleving. Men had kritiek op de vordering van de aanleg en de staat van het onderhoud van de begraafplaats. Bijna een jaar na de opening waren er nog geen grafzerken, geen paden en was er ook nog geen begroeiing. De begraafplaats zag er al met al verwaarloosd en troosteloos uit. Ook de natuur was daar schuldig aan: konijnen aten vaak binnen een uur de bloemen op die men op de graven legde. Deze dieren hadden bovendien zelfs holen gegraven.

Het bestuur bracht hiertegen in dat er gebrek aan geld was. Verder ondervond het hinder van de ambtelijke bureaucratie. Daarnaast werkten sommige nabestaanden niet voldoende mee, bijvoorbeeld door niet de door hen gewenste grafsteentekst in te sturen. Om aan een deel van de klachten tegemoet te komen, werd in juli 1946 een opzichter aangesteld: G. ten Hoope, en werd het terrein voorzien van een afrastering van gaas, zodat in ieder geval de konijnen er niet langer vrij spel hadden.