Het plan van de architecten Gerard Holt en Auke Komter was in augustus 1945 goedgekeurd. In de periode erna werd het verder uitgewerkt. Klik op uw keuze:

Discussie rond het eerste schetsontwerp
Maulbronner zandsteen
Klachten uit de samenleving
Het logboek van Ten Hoope
Nationaal verzetsmonument
Een sober voltooiingsplan
Gedenkstenen in de duinen

Nationaal verzetsmonument
Naarmate de tijd verstreek, werd duidelijk dat niet alle oorspronkelijke ideeën voor de aanleg gerealiseerd konden worden. Hiervoor waren redenen van financiële en van ‘sociale’ aard. Men vermoedde dat het benodigde geld voor de verwezenlijking van het uitgebreide plan niet opgebracht kon worden; nog afgezien van het geld dat nodig was voor het latere onderhoud. Verder vond het bestuur het uitgeven van geld aan monumenten ‘in welke vorm ook, in deze tijd van nationale armoede, in deze zware jaren van opbouw, niet verantwoord’. Het was daarnaast ‘misplaatst op de vrijgevigheid van het Nederlandse volk nog weer eens een beroep te doen ten behoeve van een verzetsmonument, zolang een behoorlijk levenspeil van de verzetsslachtoffers niet [is] gewaarborgd’. En er waren ook ‘motieven van aesthetische aard’. Het bestuur vond eigenlijk dat de Eerebegraafplaats al aan zijn doel beantwoordde: het was ‘thans reeds een waardig verzetsmonument (...) en iedere bezoeker wil dit bevestigen’.